Boomkleuterschool voor duizendjarige bomen

Ik heb een visie, de voorstelling van een boomkleuterschool met duizend jaar oude bomen. Sinds de homo sapiens de bomen met bijl en zaag te lijf ging en daarna de aarde met ploegen en weidevee teisterde, zijn er maar uiterst weinig van deze machtige woudreuzen uit vroegere tijden overgebleven. Maar nog bestaan er van die machtige "kathedralen der natuur", prachtige bossen en ook een enkele alleenstaande bijzonder grote boom, waar wij bij het zien ervan ons een beetje een voorstelling kunnen maken van hoe er vroeger intacte bossen en wouden met een natuurlijke leeftijdsstructuur hebben uitgezien. Nog geven enkele van deze duizend- en meerjarige veteranen ons een idee hoe stomverbaasd onze voorvaderen bij de aanblik van zulke groene kolossen waren. Zodoende kunnen wij er begrip voor opbrengen dat zij dachten dat deze bomen door goden bewoond werden en dat zij ze waardig beschouwden vereerd te worden.

Ten aanzien van de miljarden mensen op aarde zullen de bossen niet in een overzichtelijk tijdsbestek kunnen herstellen. Wel kunnen er over de hele wereld verspreid parken worden aangelegd, die beplant worden met "kinderen", dus loten van nog kiemkrachtige bekende boomreuzen van deze planeet (zorgvuldig uitgekozen en van alle werelddelen bijééngebracht), opdat ze nog tot mensenheugenis, en later voor de volgende duizend jaar als boomgemeenschap van de kiemplanten van de oudste bomen der aarde, een steeds imposanter wordende getuigenis kunnen afleggen van de overlevingswil der schepselen van onze bedreigde natuur, waarvan wij zelf deel uitmaken. "Een groen, jaarring om jaarring geloofwaardiger wordend teken van de toekomst."

Helaas groeien niet alle boomsoorten op één standplaats. Daardoor moeten deze boomparken, deze boomkleuterscholen van de duizendjarige bomen met kiemplanten van ouders uit onze breedtegraden tevreden zijn. Doch zelfs met deze beperking zou de boomkleuterschool levendig genoeg bevolkt zijn: bomen uit Japan -hier b.v. ginkho`s- zouden net zo opgroeien als bomen uit de VS, Canada, China, Europa of Klein-Azië. Overal in deze landen reiken nog reusachtige bomen tot in de hemel. Er bestaan daarover prachtige boeken met indrukwekkende beschrijvingen en foto`s. Deze geven ons een indruk, hoe deze boomkleuterscholen met deze boomreuzen er over honderd of tweehonderd jaar zullen uitzien met al deze verschillende bomen en boomgroepen, die allemaal naar hun aanleg en de overlevingskracht van hun ouders, jaar voor jaar machtiger zullen worden. Jammergenoeg zullen wij dan niet meer hun hoogoprijzende kronen kunnen bewonderen of eronder kunnen wandelen.

Wij kunnen ons echter verheugen over de medewerking bij het tot stand komen van deze boomkleuterscholen. Wij, daarmee bedoel ik de schaar gelijkgezinden op deze aarde, die gewaarmerkte kiemplanten van de in de buurt staande bomen kweken en deze elkaar toesturen, zodra een passend stuk land voor het aanleggen van een dergelijk park is gevonden. Uitgaande van een onaantastbaarheid voor de komende eeuwen bieden parken die in kommunale hand zijn de meeste garantie, maar ook particuliere initiatiefnemers zijn uitgenodigd erover na te denken of ze mee willen doen. Uiteraard moeten deze parken open staan voor het publiek, want het gaat bij deze visie van een boomkleuterschool met boomreuzen eigenlijk minder om het redden van de één of andere boomsoort dan wel om een wereldomvattende kring van voornamelijk jonge of jong gebleven enthousiastelingen te vormen, die helpt deze boommonumenten te bedenken, te scheppen en te begeleiden en later aan dezelfde edele gezindheid van volgende generaties verder te geven, waardoor deze eveneens duidelijk aan den lijve ondervindt, dat wij allemaal kinderen van één aarde zijn, die kleine en grote verheven schepselen een verblijfplaats kunnen geven, indien wij mensen mans genoeg zijn dit toe te laten.

Best regards,
Rudolf Humme

P.S.: Contact and comments appreciated!